#11 Wybieram Opcje NR2 ;-;

W nocy rozmyślałam nad kolejnym rozdziałem.

Oplanowałam go co do szczegółów

i zobaczymy czy się uda :3

Miłego czytania

Przy niektóych fragmentach można sie wzruszyć!

   

*Następny dzień w pracy*

  Bałam się tej nocy iść do pracy, przeczuwałam, że zdarzy sie cos okropnego! Lecz nie miałam pojęcia, co? Przyszłam wraz z Mikeiem do Pizzeri, przeszły mnie dreszcze, nie chciałam, żeby Mike czegoś się domyślał, więc ukrywałam to w sobie. Weszliśmy do biura, zastaliśmy tam rudego i blondna, już na nas czekających.

J- Wkońcu jestescie.-cieszył się

K- Ałć! Mój brzuch!- zaczęło mnie ściskać.

M- Kate! Wszystko dobrze?

K- Tak tylko mam kobiecą prawę. Heh...-okłamamłam ich, ciotka przyjechała do mnie tydzień temu (dziewczyny wiedzą o co chodzi)

F- A wystraszyłam się, że coś gorszego. Uf... Dobra zaczynamy prace, co nie?

J- Dobra. Dzisiaj ja i Fritz zajmiemy sie kamerami, ok?

M- Dobrze, Kate co ty na to?

K- Nie ma sprawy.

  Wybiła godzina 24.00. Matko jak ja sie bałam! to było okropne uczucie. Mogłam dzisiaj nie przychodzić do pracy ;-;.

F- Mike, musicie iść zobaczyć ten pokój.

M- Nie ma sprawy. Chodź, Kate idziemy.

K- Dobrze.

   Poszłam z Mikeiem do tego pomieszczenia, przewrócila sie półka więc ją poprawiliśmy. Ja wruciliśmy do biura to zataliśmy tam---------Jeremiego i Fritza leżących na podłodze!!!!-------------Matko teraz to się przeraziłam!!!! Wszędzie była krew, chłopaki mięli rocienty brzuch, widać było, że to rany po nożu (no troche się znam).

K- Mike!!! Ja się b...- odwróciłam sie w jego strone, a on miał nóż wbity w plecy.- Nie! Nie! Dlaczego?!- klęknęłam obok Mike i przytuliłam sie do niego- Dlaczego???

SP- Jakbyś wcześniej weszła do stroju to tego by nie było, lecz byłaś uparta to teraz masz!HAHA!

K- Ty potworze!!!- zaczęłam płakać, lacz nie łzami tylko jakąś czarną mazią (jak jestem na skraju załamania to z oczu płynie mi czarna maź)- Ja mogę im pomóć!!!???

SP- Możesz oddać życie i wejść do kostiumu za tę trójkę.-wstałam i podeszłam do Vina

K- Dobrze! Rób ze mną co chcesz tylko pod jednym warunkiem daj mi się pożegnać z Mikeiem! 

SP- Dobrze.-zrobił jakiś ruch ręką,  a po tym wszyscy sie jakby obudzili.

M- Ała! Moje plecy! Kate! Uważaj za tobą!

K- Mike! Wiem, tylko sie chciałam  sie z toba pożegnać.-przytuliłam sie do niego i dałam mu ostatni pocałunek.

M- Dlaczego?- wtedy Spring dziabnął mnie nożem od tyłu w serce.

K- Przepraszam...-opadłam Mikeowi na ręce i poprostu, umarłam.

*Narrator Mike*

M- Kate! Nie! Nie zostawiaj mnie! Prosze!!! Obudź się!!!! kate!!!- zacząłem płakać, przytuliłem się do Kate, dokładnie to do jej ciała- Dlaczego to zrobiłeś!!!!????

SP- Sama chciała. Heh... Uratowała was od smierci jej śmierć za wasze życie. A teraz wybacz muszę ją zabrać aby włożyć ją do kostiumu. HA!

M- Ja nie moge!!!- puściłem Kate i zacząłem płakać, ale już obficie.

SP- No ten tego... To ja zabieram siostrzyczke i ...

   Ten Diabli zabrał Kate ze sobą, ja nie miałam nic do roboty tylko płakać i czekać na cud.

*Narrator Kate*

   Obudziłam sie u ciemnym pomieszczeniu, leżałam na stole. Zauważyłam nad sobą jakąś chudą postać, to była marionetka.

(Marionetka)N-Słońce, jak się czujesz?

K- Jeszcze się pytasz!Umarłam, jak mam się czuć!

N- Rozumiem. Mam dla ciebie propozycję.

K- Słucham?

N- Chcesz wejść w strój animtronika czy raczej żyć...

K- Żyć!? Mam cierpieć!? No chyba nie!

N- Teraz na poważnie, jeżeli eybierzesz opcje nr1 to zobacz co sie stanie.

   Pojawiłam sie w jakimś pokoju, byłam tam i Spring tam był i jeszcze stró Toy SpringTrap w wersji żeńskiej. Widziałam jak SpringTrap wkłada mnie do tego kostiumu,to był okropny widok! Wszędzie walały sie moje szczątki i ta krew... ciarki przechodzą...Widziałam jak oczy TS (tisi- Toy SpringTrap) zaświeciły się. Zaczęła coś gadać lecz prawie nic z tego nie zrozumiałam. Robocik zaczął płakać olejem. 

N- Dobrze to tak wygląda opcja nr1, a teraz opcja nr2.

   Znowu pojawiłyśmy się w tym pomieszczeniu, tylko, że teraz ta ja obudziła się,  widziałam jak cierpię, Spring gdzieś wyszedł, miłam wolną drogę i poprostu wyszłam.

N- No to kochana, teraz podjęcie decyzji.

K- Ja sama nie wiem ;-;

N- To zobacz na to.-Pokazała mi Mike, który siedzi zapłakany na krześle, widać, że sa mną tęskni- I co?

K- Wybieram opcje nr----------------------------------------------------------2!

N- Więc dobrze!

K- Ale poczekaj!

N-Tak?

K- Dlaczego utrzymujesz Springa przy życiu?

N- Dlatego żeby cierpiał tak jak ja i te dzieci.

K- Ale to nie on zabił te dzieci.

N- Wiem, lecz tez przegiął, wiec ma za swoje.

K- Aha.

    Zbobiło sie bardzo jasno, zaczęło mnie wszystko boleć, chodź nie tak bardzo jak serce, gdyż to mój własny brat mnie zabił. Powoli wstałam, otrząsłam się i zobaczyłam, że nie ma go w pokoju-Jest! mam czas na ucieczkę!- wyszłam za drzwi, rozglądnęłam się czy droga wolna i pobiegłam do biura moim vampirzym sprintem, po drodze spotkałam Springiego, włączyłam niewidzialnoś i po cichu sie obok niego przecisłam.Byłam obok biura, znowu byłam widoczna.

K- Mike!- pobiegłam do niego i go tam mocno uściskałam

M- Kate!!! Ty żyjesz!!!

K- Słonko, lepiej spadajmy bo Spring sie zbliża.

M- Dobrze.- Mike wziął mnie na ręce i szybko wyszlismy z Pizzeri, na szczęście była już 6.00.- Jeju!!! Ja, ja się tak o ciebie bałem, nie mogłem wytrzymac bez ciebie! 

K- To tylko kilka godzin. A gdzie chłopaki?

M- Pojechli, dzwonie po karetkę!

K- Nie trzeba.

M- Jak to nie! Popatrz jak ty wyglądasz! Wiem, że jestes vampirzycą i, że nic ciebie nie boli, ale jak to wygląd!

K- No dobrze.

  Mike zadzwonił po karetkę, a ta mnie zabrała. Leżałam 2 tygodnie w szpitalu. Chłopaki chodzili do pracy, i każdego dnia mówili co sie działo, Spring był taki wkurzony i chciał ich pozabijać, lecz gdy zawsze przychodził to wybijała godzina 6.00. Przec ten czas Wercia i Jeremi się zapoznali i nawet zostali parą ^^

A rudy? jak to rudy przecież prze ten czas mnie podrywał ;-; Ale lubiałam to, bynajmniej smutno nie było xD Pewnego dnia usłyszałam rozmowę pomiędzy Mikeiem a tata Mike przez telefon. Usłyszałm tylko to: "Ojcze! Przecież wiesz, że się do tego i dioty, niby mojego brata nie odzywam!...Ale przecież on jest chory!...Noi co mnie to obchodzi, że sie zmienił! Ma zakaz przyjeżdżania do mnie i mojej dziewczyny! Zrozumiano!...niby sie zmienił> Dobra dam mu jeszcze jedną szansę, ale jeżeli to zrobi ponownie to tym razem on ucierpi!" Wtedy Mike sie rozłączył.- Mike ma brata?!Nigny mi o nim nie mówił, czyzby coś ukrywał? Muszę się tego dowiedzieć. Obiecywał, że nie ma przede mną żadnych tajemnic! Nie lubie jak ktoś kłamie!-

K- Kto dzwonił?

M- Mój tato.

K- Aha. A pamiętasz, że nie mamy przed sobą tajemnic. Hm?

M- Czy ty mnie o coś podejrzewasz?

K-Nie, skądże, tylko ci przypominam!

Jaką tajemnice skrywa Mike?

Czy Mike napewno ma brata?

Dlaczego nie chce powiedzieć tego Kate?

To i wiele tajemnic w kolejnym odcinku ^^

Papatki *-*